رشته تحصیلی

 

داروسازی بالینی یکی از رشته های تخصصی داروسازی است که در زمینه کاربرد علوم دارویی و دارودرمانی در بالین بیماران فعالیت دارد. مهمترین رسالت این رشته ارتقاء تجویز و مصرف صحیح و منطقی داروها و کمک به بهبود نتایج و پیامد های درمانی در بیماران می باشد. همچنین متخصصین این رشته مدیریت و یا اجرای طرح های پژوهشی و بالینی مرتبط با دارودرمانی را بر عهده دارند. خدمات متخصصین داروسازی بالینی در هر دو حیطه بیماران بستری و بیماران سر پایی بوده و متخصصین این رشته با مرور تاریخچه قبلی و فعلی دارودرمانی بیماران، ارزیابی و پایش درمان و نیز مشکلات احتمالی مرتبط با دارودرمانی به استفاده ایمن تر و مؤثر تر داروها کمک می کنند. برخی از وظایف این گروه از متخصصین بررسی تاریخچه دارویی بیمار، ارائه مشاوره های مرتبط با دارودرمانی به پزشکان و سایر اعضاء تیم درمانی،نظارت بر تجویز منطقی دارو، نظارت بر مصرف صحیح دارو توسط بیمار، بررسی عوارض جانبی داروها و گزارش آنها، پیگیری غلظتهای دارویی در بیماران برای جلوگیری از مسمومیتها، دستیابی به دوز صحیح درمانی (پایش) و در مجموع کمک به بهبود نتایج درمان و کاهش مدت بستری شدن بیماران می باشد.

 

داروسازی بالینی در ایران

رشته داروسازی بالینی در ایران از سال ۱۳۷۰ پا به عرصه وجود نهاد و از سال ۱۳۷۴ در دانشکدهٔ داروسازی دانشگاه علوم‌پزشکی تهران پذیرش دستیار تخصصی داروسازی بالینی شروع شد. رشته داروسازی بالینی در ایران با مقطع تخصصی بالینی تعریف شده است ؛ در حالی که سایر رشته های تحصیلات تکمیلی داروسازی ایران در مقطع PhD ارائه می شوند . در بین دانشگاههای علوم پزشکی کشور دانشگاه علوم پزشکی تهران، شهید بهشتی، مازندران، اصفهان، و شیراز دارای پذیرش دوره دستیاری و گروه داروسازی بالینی بوده و دانشگاههای علوم‌پزشکی مشهد، اهواز و تبریز دارای گروه داروسازی بالینی در دانشکده‌ داروسازی می باشند.